Çfare tjeter ju mund ta quani nje disipline njerezore, natyra e se ciles vendosmerisht eshte e rrenjosur ne principet qe, njerezit veprojne sipas perceptimit te fakteve, me pas krijojne, ndryshojne dhe perforcojne opinionin publik duke takuar, bindur dhe nxitur drejt aksionit shume njerez, sjelljet e te cileve ndikojne tek organizata?

 Une e quaj marredhenie publike dhe qarte nje fenomen natyror.

Nga Robert A. Kelly

Çfare tjeter ju mund ta quani nje disipline njerezore, natyra e se ciles vendosmerisht eshte e rrenjosur ne principet qe, njerezit veprojne sipas perceptimit te fakteve, me pas krijojne, ndryshojne dhe perforcojne opinionin publik duke takuar, bindur dhe nxitur drejt aksionit shume njerez, sjelljet e te cileve ndikojne tek organizata?

 Une e quaj marredhenie publike dhe qarte nje fenomen natyror.

Ne fakt une besoj se eshte kushti paraprak i marredhenieve publike. Vecanerisht kur ajo lidhet me mbijetesen teresore te organizates, duke i shnderruar suksesshem perceptimet dhe prej ketu, sjelljet e grupeve te caktuara te njerezve, element i rendesishem per suksesin e kompanise. 
Sepse marredheniet publike jane te percaktuara zakonisht nga cfare njerezit mendojne rreth nje sere faktesh qe gjenden perballe te vertetes se ceshtjes, dhe qe na keshillojne me se miri te fokusohemi mbi keto premisa themelore.
A mos ndoshta  ajo kthehet ne me pak se nje fenomen nderkohe qe aplikon magjine e saj ne boten reale?

Jo. Me sakte eshte shkalla e ndryshimit te sjelljes njerezore qe shkatohet permes planifikimit cilesor , ajo qe percakton suksesin apo deshtimin e nje programi te marredhenieve publike.
Ne eksperiencen time ekziston nje pajtueshmeri e plote qe njerezit me te vertete veprojne mbi perceptimet e tyre rreth fakteve dhe menyra se si ata reagojne mbi keto fakte, aktualisht ndikon ne sjelljet e tyre.

Per mua, te kuptuarit individual i ketyre fakteve duhet te jete nje proces i vazhdueshem informimi mbi sjelljet e njerezve, nese keto ndihmojne ne arritjen e qellimeve dhe objektivave te organizates.

Nje strategji marredheniesh publike, e kombinuar me taktika komunikimi efektive, ju udheheq direkt per ne vijen e finishit, pra ne perceptime te ndryshuara, sjellje te modifikuara, klient/sipermarres te kenaqur. Me fjale te tjera, kur keto ndryshime ne perceptim dhe sjellje qartesisht ndeshin qellimin origjinal te vene ne fillim te programit per modifikim te sjelljeve, atehere perpjekja e marredhenieve publike mund te konsiderohet e suksesshme.
Keshtu qe, cfare vjen e para? Une besoj se perceptimi individual i fakteve eshte drita udheheqese per tek ndryshimi sjellor dhe qe dicka mund te jete bere rreth ketyre perceptimeve.
Ndaj, çfare vjen si fillim? Une besoj se pranimi i idese qe perceptimi individual i fakteve eshte drita orientuese drejt ndyshimeve se menyres se te sjellurit, dhe se mund te behet dikca rreth ketyre perceprimeve. Nderkohe qe asnje njeri nuk e pranon kete, mund te them se faktikisht kjo me ka ndihmuar ti jap forme karrieres sime ne mardhenie me publikun.

Pyesja veten pak kohe me pare, gjithsesi pse jam duke punuar ne mardhenie publike? Pergjigja qe mora thjesht forcoj bindjet e mia. Mos ndoshta ishte se une duhet te krijoja publicitet per sipermarresit e mi ose klientet? Shpesh here po, por e kuptova qe ai ishte thjesht nje hap i perkoheshem i  cili eshte krijuar per t’i pershtatur perceptimet dhe menyren e te sjellurit te audiences se perzgjedhur.  E njejta pergjigje perdoret ne cdo taktike  si per krijimin e eventeve interesante, per dhenien e pergjigjeve efektive ndaj krizave dhe ceshtjeve publike paksa delikate ashtu si dhe per menaxhimin e mardhenieve te investitoreve ose paraqitjen e dikutimeve te rendesishme.

Po, keto lloj taktikash jane hallka shume te rendesishme per sekuencen e zgjidhjes se problemeve ne mardhenie publike, por gjithsesi vetem si nje hap i perkoheshem i krijuar per t’i pershtatur perceptimet dhe menyren e te sjellurit te audiences se perzgjedhur.

Fakti qendron se, asnje organizate- biznes, sektor publik ose jo fitim prures- nuk mund te kete sukses ne ditet e sotme ne qofte se sjelljet e audiences se tij me te rendesishme nuk jane ne sintoni me objektivat e organizates. Kjo do te thote se profesionistet e mardhenieve publike duhet te pershtasin sjelljen e dikujt ne qofte se ata jane aty per te ndihmuan ne permbushjen e synimeve te sipermarresit/klientit dhe per te fituar edhe nje pagese. Gjithca te drejton drejt ketij perfundimi.
Ne momentin qe karakteristikat e fenomenit natyror te mardhenieve publike jane kuptuar, jane nje seri veprimesh qe fillojne te shfaqen si:

 

Dhe ne marrim nje bonus ne kete rast sepse jemi duke perdorur nje standart pothuasje perfekt te performances se mardhenies publike. Me kete dua te them, si mund ju te matni rezultatin e nje aktiveteti me me kujdes se sa kur ju fare mire e arrini synimin  e percaktuar ne fillim e atij aktiviteti? Ju nuk mundeni. Eshte sukses i paster.

Patjeter, per aq kohe qe ne zhvillojme  ate aktivitet taktik te pershtatur, jemi duke ushqyer ne kete menyre mardhenien midis audiences sone se perzgjedhur dhe sipermarresit/klientit te bisnesit duke lustuar ne kete menyre reputacionin e organizates, sherbimin dhe produktin te saj.Ne do te bejme me te miren e mundshme qe ta bindim audiencen tone te perzgjedhur te bej ate qe  sipermarresi/klienti yne deshiron qe ajo te bej. Dhe nderkohe qe kerkojme mirekuptim dhe pranim publik per ate sipermarres/klient, ne duhet te sigurohemi qe aktiviteti ne te cilin marrim pjese jo vetem qe eshte ne perputhje me ligjin, por ne menyre te dukshme i sherben interesave publike.Me pas ne do te nxjerrim cdo taktike te mundshme per ti hedhur ata individe ne veprim. Dhe ne kete rast sipermarresi/klienti yne do te jete i kenaqur qe ne i kemi sjell gjerat deri ketu.

Por kur sipermarresi/klienti yne do jete plotesisht i kenaqur me resultatet e prodhuara te mardhenies publike? Vetem kur perpjektet tona per te “arritur, bindur, dhe hedhur ne veprim” kane sjell si perfundim modifikimin e deshiruar dhe te dukshem ne sjellen e audiences se perzgjedhur mbi te cilen ne dhe ata duam te ndikojme

Sipas kendveshtrimit tim, kjo eshte nje premise thelbesore e nje fenomeni public te ashtu quajtur mardhenie publike dhe konteksti strategjik ne te cilin ne duhet te veprojme.